De directeur van een BV werd aansprakelijk gesteld voor de door de BV niet betaalde omzetbelasting. Hij diende een bezwaarschrift in tegen de aan de BV opgelegde naheffingsaanslag, dat was gericht op de berekening van heffingsrente. Tien jaar later vulde hij het nog niet afgewikkelde bezwaar aan en stelde ook de hoogte van de enkelvoudige omzetbelasting ter discussie. De inspecteur stelde zich op het standpunt dat het bezwaar op dat punt te laat was ingediend en verklaarde het niet-ontvankelijk. De over de naheffingsaanslag berekende heffingsrente was bij afzonderlijke en voor bezwaar vatbare beschikking vastgesteld. Het bezwaar daartegen was tijdig ingediend. De naheffingsaanslag was een andere beschikking, waartegen aanvankelijk geen bezwaar was gemaakt. Naar het oordeel van Hof Leeuwarden had de inspecteur de directeur terecht en op goede gronden niet-ontvankelijk verklaard.