Hoewel boetes bij aanslagen worden vermeld op het aanslagbiljet zijn de boete en de aanslag afzonderlijke beschikkingen. Tegen beide beschikkingen kan afzonderlijk bezwaar worden gemaakt. Het bezwaar tegen beide beschikkingen kan wel worden samengevoegd in een brief, maar de indiener moet wel duidelijk maken dat hij het met beide beschikkingen niet eens is. Voor beide beschikkingen geldt dezelfde bezwaartermijn van zes weken. Toch kan het zijn dat het bezwaar tegen de boete wel en het bezwaar tegen de aanslag niet ontvankelijk is. Voor beide beschikkingen moet namelijk apart worden beoordeeld of het bezwaar tijdig en ontvankelijk is. Deze discussie speelt bij overschrijding van de bezwaartermijn. De belanghebbende wiens bezwaar niet-ontvankelijk was verklaard, voerde in de procedure die volgde aan dat en waarom de termijnoverschrijding niet aan hem was toe te rekenen. De inspecteur kon de onjuistheid van deze stelling niet bewijzen. Dat had tot gevolg dat het Hof oordeelde dat de inspecteur het bezwaar tegen de boetebeschikking ten onrechte niet-ontvankelijk had verklaard. Voor de termijnoverschrijding van het bezwaar tegen de aanslag had dat geen gevolgen, al dacht het Hof daar anders over. Anders dan bij een boetebeschikking moet de belanghebbende bewijzen dat hij niet in verzuim was door de te late indiening van het bezwaar.