Een BV nam per 1 september 2001 een touringcarbedrijf inclusief het personeelsbestand over van een dochter-BV. De aangiften loonbelasting werden echter in de resterende maanden van 2001 op de aan de dochtermaatschappij uitgereikte aangiftebiljetten gedaan. De betalingen vonden plaats van de bankrekening van de BV. De belastingdienst legde na een onderzoek een naheffingsaanslag op aan de BV en stelde een teruggaaf vast voor de dochter-BV. In verband met het faillissement van de dochter-BV werd de teruggaaf verrekend met andere fiscale verplichtingen van de dochter-BV. De BV verweerde zich tegen de opgelegde naheffingsaanslag met de stelling dat met de belastingdienst een afspraak zou zijn gemaakt dat deze slechts voor het saldo van door de BV te betalen en door de dochter-BV terug te ontvangen loonbelasting zou worden opgelegd. De BV kon het bestaan van deze afspraak niet bewijzen, terwijl de inspecteur uitdrukkelijk het bestaan daarvan ontkende. De naheffingsaanslag bleef in stand.