Een in Nederland gevestigde vaste inrichting van een onderdaan van een andere lidstaat van de EG mag in het buitenland geheven belasting over aan de vaste inrichting toerekenbare dividenden, interest of royalty’s verrekenen met de Nederlandse belasting hierover. Deze verrekening is alleen mogelijk voor zover de buitenlandse bronbelasting op grond van een regeling ter voorkoming van dubbele belasting verrekenbaar zou zijn als de dividenden, interest of royalty's door een binnenlandse belastingplichtige waren ontvangen. Deze consequentie van de vestigingsvrijheid is niet beperkt tot situaties binnen de EU. Dit geldt ook voor andere buitenlandse belastingplichtigen met een vaste inrichting in Nederland mits er een verdrag is dat de vestigingsvrijheid op gelijke wijze als het EG-verdrag garandeert. Verrekening van buitenlandse bronbelasting wordt door de staatssecretaris van Financien ook toegestaan als er een belastingverdrag is met het land van herkomst van de buitenlands belastingplichtige. Als er geen belastingverdrag is overeengekomen met het land van vestiging van de buitenlands belastingplichtige dan kan geen bronbelasting worden verrekend bij de vaste inrichting in Nederland. De verrekening van bronbelasting bij de vaste inrichting is beperkt tot de laagste van:a. het belastingtarief volgens het belastingverdrag tussen Nederland en het bronland; enb. het belastingtarief volgens het belastingverdrag tussen het land van vestiging van de buitenlands belastingplichtige en het bronland, maar niet meer dan de daadwerkelijk geheven buitenlandse belasting.Aan een vaste inrichting kan geen inwonersverklaring worden afgegeven omdat deze volgens de belastingverdragen geen inwoner is van Nederland. Wel wordt op verzoek vkan de in een EU-lidstaat gevestigde buitenlands belastingplichtige een verklaring afgegeven door de bevoegde inspecteur dat sprake is van een vaste inrichting die aan Nederlandse belasting onderworpen is.