In een procedure over het instellen van bezwaar en beroep namens een rechtspersoon die als gevolg van een fusie niet meer bestaat heeft de Hoge Raad uitgesproken dat dit moet gebeuren door of namens de verkrijgende rechtspersoon. Deze rechtspersoon is na de fusie de belanghebbende bij de aanslag of beschikking waartegen bezwaar en/of beroep wordt ingediend, omdat het vermogen van de verdwenen rechtspersoon onder algemene titel op hem is overgegaan. Een in naam van de verdwenen rechtspersoon ingesteld bezwaar of beroep geldt als een bezwaar of beroep namens de verkrijgende rechtspersoon, mits deze laatste daarmee instemt. Niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar of beroep is alleen dan aan de orde als de schriftelijke instemming van de verkrijgende rechtspersoon niet binnen de daartoe gestelde termijn wordt overhandigd. Dit geldt niet als bezwaar of beroep is ingesteld door een verkeerde rechtspersoon. Dan moet het bezwaar of beroep overeenkomstig de hoofdregel niet-ontvankelijk worden verklaard.Op basis van de feiten in de uitspraak van Hof Den Haag is de Hoge Raad van oordeel dat het beroep namens de verkrijgende rechtspersoon is ingesteld. Het Hof heeft het beroep ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. De Hoge Raad heeft de uitspraak van Hof Den Haag vernietigd en de zaak verwezen naar Hof Amsterdam.