Ondernemers wier echtgenote meewerkt in de onderneming hebben recht op meewerkaftrek wanneer zij hun echtgenote geen arbeidsbeloning betalen. De meewerkaftrek is een percentage van de winst uit onderneming. De hoogte van het percentage is afhankelijk van het aantal door de echtgenote gewerkte uren. Twee broers exploiteerden in firmaverband een glaszettersbedrijf. De winstverdeling tussen de broers was 50-50. De echtgenotes van de broers werkten allebei ook voor de firma. Over de hoogte van de meewerkaftrek ontstond een verschil van mening met de belastingdienst. De echtgenotes werkten in een kalenderjaar ieder 2.000 uren. Volgens de tabel bedraagt de meewerkaftrek dan 4 % van de winst. De belastingdienst stond een aftrek van 2 % toe omdat de helft van het aantal uren niet voor de onderneming van de echtgenoot maar voor de onderneming van de zwager was gemaakt. Hof Amsterdam was het met die opvatting niet eens. Eerst moet gekeken worden naar de bedoeling die een echtgenoot heeft bij het verrichten van de werkzaamheden. Indien een echtgenoot zijn arbeid verricht om de eigen partner te ontlasten, wordt de verrichte arbeid in zijn geheel verricht in de door die partner voor eigen rekening gedreven onderneming. Het Hof vond aannemelijk dat de meewerkende echtgenotes ieder hun eigen partner bijstonden en stelde de meewerkaftrek op 4 % van de winst.