De Hoge Raad oordeelde in een procedure dat de heffingsbevoegdheid over de inkomsten uit werkzaamheden die een inwoner van Nederland in Denemarken had verricht toekwam aan Denemarken. Na verwijzing moest Hof Arnhem vaststellen wat de gevolgen waren voor de door Nederland te verlenen aftrek ter voorkoming van dubbele belasting. De inspecteur berekende deze aftrek met toepassing van een ander arrest van de Hoge Raad. Volgens de belanghebbende moest de zogenaamde dagenbreuk waarmee de toerekening van inkomsten wordt bepaald, op 95/174 worden gesteld. Het aan Denemarken toe te rekenen gedeelte van de looninkomsten bedroeg dan ƒ 93.177. De inspecteur tekende daarbij aan dat aan Denemarken het zuivere bedrag van de inkomsten moest worden toegerekend, dus na aftrek van een evenredig gedeelte van het destijds geldende arbeidskostenforfait. De teller van de verminderingsbreuk bedroeg daardoor niet ƒ 93.177, maar ƒ 91.759. Gelet op het De Groot-arrest bedroeg de noemer van de verminderingsbreuk ƒ 181.147. Hof Arnhem nam deze zienswijze over.