De belastingdienst legde over het jaar 1999 een naheffingsaanslag loonbelasting en premies volksverzekeringen op aan een werkgever die in verband met een jubileum zijn werknemers en hun partners een geheel verzorgde vierdaagse reis naar Malta had aangeboden. De waarde van deze vakantiereis vormde loon. De hoogte van het loon was inzet van een geschil voor de Hoge Raad. Omdat de inspecteur uiteindelijk instemde met forfaitaire waardering van de overnachtingen en de maaltijden had de werkgever geen belang meer bij zijn beroep in cassatie. Ook de belastingdienst had beroep in cassatie ingesteld tegen de uitspraak van het Hof. Volgens het Hof was de waarde in het economische verkeer van de reis gelijk aan de prijs die daarvoor zou moeten worden betaald bij een reisorganisatie. De werkgever had echter speciaal een vliegtuig gecharterd. De belastingdienst was van mening dat de waarde in het economische verkeer van de vliegreis gelijk was aan het bedrag dat een willekeurige persoon zou hebben moeten betalen voor zo'n chartervlucht in plaats van de prijs die betaald zou moeten worden voor een vergelijkbare reis met een lijnvlucht. Volgens de Hoge Raad had de keuze van de werkgever voor een duurdere chartervlucht niet tot gevolg dat het door de werknemers niet in geld genoten loon op de hogere kosten van zo’n chartervlucht gesteld moest worden.