Iemand maakte bezwaar tegen 816 van de 1.706 WOZ-beschikkingen die hij had ontvangen. In 366 gevallen kwam de gemeente aan het bezwaar tegemoet. Voor de resterende 450 beschikkingen volgde een procedure. Tijdens de procedure sloten partijen een compromis waarbij de waarde van 346 objecten alsnog werd verminderd. Uiteindelijk werd van 712 objecten de waarde verminderd. In het compromis was geen kostenvergoeding geregeld. Bij de intrekking van het beroepschrift verzocht de belanghebbende om een kostenvergoeding van € 11.448. Dit bedrag was gebaseerd op de gemaakte (taxatie)kosten. Normaliter wordt slechts een forfaitaire kostenvergoeding toegekend. Onder bijzondere omstandigheden kan daarvan worden afgeweken. De rechtbank Breda vond dat de belanghebbende niet aannemelijk had gemaakt dat van bijzondere omstandigheden sprake was. De rechtbank was van oordeel dat de taxatiekosten naar rato van het aantal gevallen waarin de waarde was verminderd vergoed moesten worden. De rechtbank vond het aantal in rekening gebrachte uren niet onredelijk gezien het aantal getaxeerde objecten.