Iemand had alle aandelen van een BV. Bij een statutenwijziging, die eind 1996 plaatsvond, werden de aandelen omgevormd in 1 gewoon aandeel en 49.999 cumulatief preferente aandelen. Daarnaast kwamen er 49.999 winstbewijzen, die samen met het ene gewone volgestorte aandeel deelden in de winst en het liquidatiesaldo van de BV. Zowel vóór als na de statutenwijziging bedroeg het geplaatste aandelenkapitaal ƒ 100.000 en hield de belanghebbende alle aandelen in de BV. Voor Hof Den Haag was in geschil of de conversie van het aandelenkapitaal tot gevolg had, dat de belanghebbende inkomsten uit vermogen genoot. Omdat er door de statutenwijziging geen vermogensverschuiving van de vennootschap naar de belanghebbende plaatsvond, was er geen sprake van inkomsten uit vermogen, zoals de inspecteur meende. Nog in 1996 verkocht de DGA het ene gewone aandeel en de cumulatief preferente aandelen. Op dat punt was in geschil of er sprake was van vervreemding van een aanmerkelijk belang. De inspecteur was van mening, dat de verkoop niet op zichzelf moest worden bekeken, maar dat sprake was van een geheel van rechtshandelingen, dat als vervreemding van een aanmerkelijk belang moest worden aangemerkt. Omdat er geen sprake was van een overdracht onder normale omstandigheden gold volgens hem de waarde in het economische verkeer als overdrachtsprijs. Volgens het Hof was sprake van winst uit aanmerkelijk belang wegens de verkoop van het gewone aandeel. De preferente aandelen behoorden volgens het Hof niet tot een aanmerkelijk belang. Bij de verkoop kon dus geen winst uit aanmerkelijk belang ontstaan. De overdrachtsprijs voor het ene aandeel moest volgens het Hof gesteld worden op 1/10.000 van de reserves van de vennootschap. De winstbewijzen gaven recht op 9.999/10.000e deel van de vennootschappelijke reserves; het gewone aandeel en de preferente aandelen samen gaven recht op 1/10.000e deel van deze reserves. Bij de verkoop van de winstbewijzen in 1998 werd een prijs overeengekomen gelijk aan het recht op de winstreserves (9.999/10.000).