De Gemeentewet geeft aan welke belastingen gemeenten mogen heffen. Een van deze belastingen is de baatbelasting. Met een baatbelasting kan de gemeente een gedeelte van de kosten van door de gemeente aangebrachte voorzieningen verhalen op de eigenaren van onroerende zaken die profiteren van deze voorzieningen. De gemeenteraad moet, voorafgaand aan het instellen van een baatbelasting, in een bekostigingsbesluit vastleggen in welke mate de kosten zullen worden verhaald. Dat besluit moet ook aangeven in welk gebied de gebate onroerende zaken liggen. In een arrest uit 2005 overwoog de Hoge Raad dat, als het bekostigingsbesluit vermeldt welk percentage van de geraamde lasten wordt verhaald, een maximumbedrag (per onroerende zaak of in totaal) of het bedrag van de geraamde lasten moet zijn vermeld. Wegens het ontbreken van een maximumbedrag in een bekostigingsbesluit van de gemeente Roermond vernietigde de rechtbank de opgelegde aanslag baatbelasting. Het besluit bood door het ontbreken van een maximum onvoldoende rechtszekerheid aan de belastingplichtigen. De verordening waarbij de baatbelasting werd ingesteld was onverbindend.