<p>Ondernemers hebben in beginsel de keuze om zaken die zij voor hun onderneming gebruiken tot het ondernemingsvermogen of tot het priv&eacute;vermogen te rekenen. De keuzevrijheid van de ondernemer wordt beperkt door de grenzen van de redelijkheid. Van overschrijding van de redelijkheid is sprake als het vermogensbestanddeel voor 90% of meer uitsluitend voor de onderneming dan wel priv&eacute; wordt gebruikt. Dit betekent dat een vermogensbestanddeel verplicht priv&eacute;vermogen vormt als het voor minder dan 10% zakelijk wordt gebruikt.</p>

<p>Het autokostenforfait voorziet in een onttrekking aan het ondernemingsvermogen voor het genoten voordeel van het priv&eacute;gebruik van een auto van de zaak. Daarvan is geen sprake als de auto tot het priv&eacute;vermogen behoort. De Hoge Raad heeft in een arrest uit 2001 de grens voor een personenauto gelegd bij een priv&eacute;gebruik&nbsp;van minder dan 1.000 kilometer per jaar. In een dergelijk geval vormt de auto verplicht ondernemingsvermogen. Destijds was een priv&eacute;gebruik van 1.000 kilometer of meer per jaar het criterium voor toepassing van het autokostenforfait. Omdat de grens voor toepassing van het autokostenforfait tegenwoordig&nbsp;op 500 kilometer per jaar ligt, mag een ondernemer volgens Hof Arnhem-Leeuwarden een auto tot zijn priv&eacute;vermogen rekenen als hij daarmee in een jaar 500 kilometer of meer priv&eacute; heeft gereden. Dit criterium kan volgens het hof niet in de omgekeerde situatie worden gehanteerd. Bij beperkt zakelijk gebruik geldt de hoofdregel van ten minste 10% zakelijk gebruik om de auto tot het ondernemingsvermogen&nbsp;te mogen rekenen. Wordt die grens niet gehaald, dan vormt de auto verplicht priv&eacute;vermogen.</p>