Een gedeeltelijk arbeidsongeschikte ondernemer claimde de toepassing van de zelfstandigenaftrek in 2001 hoewel hij slechts 650 uren aan de onderneming had besteed. Vanwege zijn 50% arbeidsongeschiktheid meende hij dat dit aantal uren volstond in plaats van de wettelijke norm van 1.225 uren. In 1994 heeft de Hoge Raad geoordeeld dat wegens ziekte niet gewerkte uren niet mogen worden opgeteld bij de gewerkte uren voor de beoordeling of een ondernemer aan het urencriterium heeft voldaan. Volgens Hof Amsterdam maakt het geen verschil of sprake is van ziekte of van langdurige arbeidsongeschiktheid. Het Hof wees ook het beroep op ongelijke behandeling ten opzichte van zwangere vrouwen af. Deze regeling is pas op 1 januari 2002 in werking getreden en heeft dus geen betrekking op het jaar 2001. Daar kwam bij dat de belanghebbende niet aannemelijk maakte dat zijn positie vergelijkbaar was met die van zwangere vrouwen.