De Wet op de Vennootschapsbelasting bevat een uitsluiting van de aftrek van rente, kosten van en valutaresultaten op geldleningen die feitelijk functioneren als eigen vermogen. De belastingdienst legde deze bepaling zo uit, dat negatieve valutaresultaten niet aftrekbaar waren, maar rekende positieve valutaresultaten wel tot de winst. Het valutaresultaat had betrekking op een door een moedermaatschappij verstrekte geldlening die werd omgezet in agio. De geldlening was verstrekt in Amerikaanse dollars. In de periode tussen de verstrekking van de lening en de omzetting in eigen vermogen was de koers daarvan gewijzigd. Volgens de rechtbank Haarlem moesten zowel de positieve als de negatieve valutaresultaten worden behandeld als mutaties van het eigen vermogen. Dergelijke mutaties gaan buiten de belastbare winst om. De rechtbank verwierp de opvatting dat een aftrekuitsluiting naar zijn aard alleen kan zien op kosten, zodat positieve valutaresultaten daar niet onder vallen.