Een inwoner van Nederland werkte in een aantal jaren als hoogleraar in de Verenigde Staten, telkens op een arbeidscontract voor een bepaalde periode. De hoogleraar huurde een gemeubileerd appartement waar hij tijdens de perioden van werkzaamheden in de VS verbleef. In verband met zijn werkzaamheden in de VS maakte de hoogleraar kosten, die hij in zijn aangifte inkomstenbelasting in aftrek wilde brengen. Sinds 1 januari 2001 bestaat de mogelijkheid van aftrek van kosten in verband met de uitoefening van een dienstbetrekking niet meer. De inspecteur weigerde daarom de aftrek van de gemaakte kosten. De arbeidsbeloning van de hoogleraar werd in de VS belast, zonder daarbij rekening te houden met de persoonlijke situatie en de gezinssituatie van de hoogleraar. Volgens het belastingverdrag dat Nederland en de VS hebben gesloten golden de afzonderlijke perioden van werkzaamheden in de VS als één periode. Omdat deze langer duurde dan twee jaar hadden de VS het heffingsrecht over de inkomsten. Nederland mocht deze inkomsten wel in de heffing van inkomstenbelasting betrekken maar moest een aftrek ter voorkoming van dubbele belasting verlenen. Bij het berekenen van de hoogte van deze aftrek hield de inspecteur geen rekening met persoonlijke fiscale tegemoetkomingen als de uitgaven voor levensonderhoud van een kind, aftrekbare giften en lijfrentepremies. In verband met het arrest De Groot van het Hof van Justitie EG is met ingang van 1 januari 2005 het Besluit voorkoming dubbele belasting 2001 gewijzigd. Nederland houdt nu bij de bepaling van de aftrek elders belast wel rekening met persoonlijke fiscale tegemoetkomingen. Deze wijziging is niet beperkt tot de landen van de EU. Op grond daarvan werd de aftrek elders belast in deze casus aangepast.