<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Voor de Wet Waardering Onroerende Zaken (WOZ) wordt een gedeelte van een onroerende zaak als een zelfstandige onroerende zaak aangemerkt als het gedeelte gezien zijn indeling is bestemd om als een afzonderlijk geheel te worden gebruikt. Een vereiste voor een afzonderlijk geheel is dat het afsluitbaar is en kan worden gescheiden van de overige gedeelten van het gebouw. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Vanuit een van de rest van een woning afgescheiden wooneenheid kon via een tussendeur de bijkeuken van de woning worden betreden. Vanuit de bijkeuken was de rest van de woning toegankelijk. De tussendeur was niet voorzien van een slot en ook niet geblokkeerd. De eigenaar van de woning, die de wooneenheid verhuurde aan derden, accepteerde niet dat de tussendeur afgesloten of geblokkeerd werd. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">De gemeente merkte de wooneenheid aan als onroerende zaak. Hof Arnhem deelde deze opvatting niet. Omdat beide gedeelten niet onderling afsluitbaar waren, waren die gedeelten qua indeling niet bedoeld om als een afzonderlijk geheel te worden gebruikt.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">De gemeente ging in cassatie tegen de uitspraak van het hof. De Hoge Raad wees het beroep in cassatie af. De gemeente nam de stelling in dat een gedeelte van een gebouwd eigendom redelijk afsluitbaar is als er een tussendeur is die op eenvoudige wijze kan worden voorzien van een deurslot. Volgens de Hoge Raad maakt de enkele omstandigheid dat een gedeelte van een gebouwd eigendom op relatief eenvoudige wijze afsluitbaar gemaakt kan worden dit gedeelte niet afsluitbaar. Bepalend is de toestand waarin het gebouwde eigendom feitelijk verkeert.</P>