Een man en een vrouw kwamen bij hun echtscheiding overeen, dat een kapitaalverzekering met lijfrenteclausule weerd toegescheiden aan de vrouw. Haar man had de betaalde premie destijds van zijn inkomen afgetrokken. De vrouw verwerkte de uitkering uit de polis in haar aangifte inkomstenbelasting 2001. Bij het opstellen van de aangifte had zij gebruik gemaakt van de hulp van de belastingdienst. De ambtenaar merkte daarbij op, dat de uitkering naar zijn mening niet belastbaar was. Zekerheidshalve werd deze toch in de aangifte verwerkt. De belastingdienst legde een voorlopige aanslag op. De vrouw maakte daartegen bezwaar. In reactie daarop deelde de inspecteur mee, dat de uitkering uit de polis niet belast was. Hij verlaagde daarom de voorlopige aanslag. Bij de definitieve aanslag werd de uitkering wel bijgeteld. Volgens Hof Den Haag was dat niet toegestaan. Er was weliswaar sprake van inkomen uit werk en woning, maar de inspecteur had door zijn uitlatingen het vertrouwen opgewekt, dat de uitkering niet belast was.Het Hof vond met name van belang dat het de inspecteur was die het initiatief had genomen om de onbelastbaarheid van de polis ter sprake te brengen. Als leek op fiscaal terrein mocht de vrouw afgaan op de conclusie van de inspecteur als deskundige op fiscaal gebied. Ook mocht zij ervan uitgaan dat de Inspecteur over alle relevante informatie beschikte om tot zijn standpuntbepaling te komen. De vrouw kon daarom met succes een beroep op het vertrouwensbeginsel doen.